Κυριακή 22 Μαρτίου 2015

Ταχύτητες

 Θα μπορούσε να κάθεται όλη μέρα εκεί και να χαζεύει την θάλασσα. Η μέρα είχε προχωρήσει 
και ο πολύς κόσμος είχε φύγει από την παραλία. Μια μητέρα παραδίπλα φώναζε σε ένα χοντρό παιδί να μην πετάει πέτρες στην αδερφή του.

Νομίζω θα φύγω, είπε το κορίτσι.
Όπως θες, είπε εκείνος. Δεν προσπάθησε καν να της αλλάξει γνώμη. Στην πραγματικότητα είχε φύγει εδώ και ώρες. Ίσως να μην είχε έρθει καν.

Θα πάρω ταξί, είπε.
Δεν χρειάζεται, θα σε πάω με το μηχανάκι της είπε και σηκώθηκε απρόθυμα.

Μάζεψε γρήγορα τα πράγματα του. Δεν κουβαλούσε πολλά, τα απολύτως απαραίτητα μόνο. 
Ανέβηκαν στο μηχανάκι. Το κορίτσι δεν πολυμιλούσε. Καλύτερα, σκέφτεται. Ξεκίνησαν. Έβαλε πρώτη, τριάντα... τριανταπέντε... μετά δευτέρα. Τρίτη... Πενήντα, πενηνταπέντε, εξήντα. Πέρασε στην τετάρτη. Το κορίτσι τον κρατούσε αγκαλιά  όσο έτρεχε. Τα καλά της περίστασης, το κορίτσι να τον αγκαλιάζει  χωρίς να χρειάζεται να της μιλάει πάνω στη  μηχανή. Ο αέρας τον χτυπούσε  στο πρόσωπο και ένιωθε ζωντανός. Έτσι ξενυχτισμένος όπως ήταν, με τα μαλλιά του να κοκκινίζουν στον ήλιο, με όλες της ατέλειες του που έπαψαν να είναι  πρόβλημα για εκείνον και άρα και για τις γυναίκες που διάλεγε, τη δυσκολία που συνέχιζε να έχει στο κοντά και στο πάντα. Το τοπίο γύρω έμοιαζε να τρέχει όλο και πιο γρήγορα. 


 Σκεφτόταν πού ήταν λίγους μήνες πριν και πού βρισκόταν τώρα. Σκεφτόταν πώς άλλαξαν τα πράγματα. Δεν υπήρχε σχέδιο για την συνέχεια. Δεν τον ένοιαζε. Ίσως και να ήταν καλύτερα έτσι. Σκεφτόταν τα ξενύχτια της Ικαρίας, τις βουτιές τα πρωινά στη θάλασσα, τις ιεροτελεστίες τα βράδια με τη λευκή τεκίλα, το αλάτι στο ένα χέρι, το λεμόνι στο άλλο, τα γέλια, τις αγκαλιές τα ξημερώματα. Όπως τώρα εδώ, με μια λιγομίλητη τύπισσα να τον κρατάει αγκαλιά. Σε ένα μηχανάκι που πάει χαλαρά στις ευθείες και πολύ γρήγορα στις στροφές. Κάπως έτσι αλλάζουν τελικά τα πράγματα στη ζωή. Εκεί που δεν το περιμένεις. Άλλοτε πάνε χαλαρά κι άλλοτε πιο γρήγορα. Το θέμα είναι να αντέχεις πάντα λίγο περισσότερο απ’ όσο νομίζεις ότι μπορείς. 




Μάρτιος 2015, ακούγοντας Deftones-Passenger 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου