Pablo Neruda / Muerte Lentamente

Πεθαίνει αργά
όποιος μετατρέπεται σε σκλάβο της συνήθειας
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές.
Όποιος τον βηματισμό του δεν αλλάζει,
όποιος δεν επιχειρεί ν’ αλλάξει το χρώμα των ρούχων του
Ή δεν συζητάει με αυτόν που δεν γνωρίζει,
πεθαίνει αργά.
 
Αυτός που αποφέυγει ένα πάθος
όποιος προτιμά το μαύρο από το άσπρο
και την ορθογραφεία την σώστη από μια δίνη συναίσθηματων, από 'κεινα που επιστρέφουν τη λάμψη στα μάτια,
που τα χασμουριτα τα μετατρέπουν σε χαμόγελα
και  τις συντριμμένες καρδιές τις κάνουν να ξαναχτύπουν δύνατα,
πεθαίνει αργά.
 
Αυτός που δεν φέρνει τα πάνω κάτω,
όποιος με τη δουλειά του είναι δυστυχισμένος,
όποιος δεν ρισκάρει το βέβαιο για το αβέβαιο 
για να ακολούθησει ενα όνειρο
όποιος δεν επιτρέπει, ούτε για μια φορά στη ζωή του,
να ξεφύγει από τις συμβουλές τις λογίκες,
πεθαίνει αργά.

Αυτός που δεν ταξιδεύει,δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει χάρη στον ίδιο του τον εαυτό
πεθαίνει αργά.

Αυτός που την ίδια του την αγάπη καταστρέφει,
όποιος δεν αφήνει να βοηθούν,
όποιος τις μέρες του περνάει  παραπονούμενος
για την κακή του τύχη ή για την ασταμάτητη βροχή
πεθαίνει αργά.

Αυτός που τα παρατάει πριν καν αρχίσει 
όποιος για που για ΄κεινα που δεν καταλάβαινει δε ρωτάει,
αλλα και έκεινος που δεν απαντά για 'κεινα που γνωρίζει,
πεθαίνει αργά. 

Θα αποφύγουμε το θάνατο με απαλές δόσεις, αρκεί πάντα να θυμόμαστε πως το να είσαι ζωντανός απαιτεί μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.

Μονάχα η ένθερμή υπομονή
θα κάνει να κερδίσουμε
μια σπάνια ευτυχία.

*Pablo Neruda / Muerte Lentamente